European Finals, Santa Pod Raceway, Poddington, Engeland:
Na Hockenheim is er door de crew hard gewerkt om de auto race klaar te
maken voor dit event. Na het uit elkaar halen van de motor bij thuiskomst
bleek dat er een scheur in de krukas zat. Dat verklaarde meteen waarom
de lagerschalen er uit lopen. Omdat we maar drie weken tussen
Hockenheim en de Finals hadden moesten we dus zorgen dat we alle
onderdelen snel in hus hadden. Dankzij onze sponsor Eagle International
Freight te Schiphol waren alle nieuwe onderdelen super snel in Rijsenhout.
Vervolgens werd alles in elkaar gezet. Nieuwe krukas, nieuwe zuigers en
zuigerveren werden geplaats zodat we met een bijna nieuwe motor aan de
start op de finals zouden staan.
De eerste qualificatierun was een mooie test om te kijken of alles nu goed werkte. De oliedruk was
prima, en we gingen van start. Als een speer ging de auto weg van de lijn. Een 1.01 60 ft tijd (weer
een verbetering) leek het een hele snelle run te worden. Tot op 200 meter er een enorme backfire uit
de auto kwam met een heleboel vlammen. Deze run was voorbij. In depits bleek de schade mee te
vallen. De hoodscoop was behoorlijk ontzet en moest door Eus grondig onder handen genomen
worden om hem weer pasklaar te maken op de carburateurs.
De motor had wel wat schade. Zo waren de carburatuers gedeeltelijk gesmolten en de inlaatkleppen
weggebrand. Toen de klepdeksels eraf gingen was duidelijk wat er was gebeurd: een tuimelaar van de
klep was losgelopen en daardoor ging er een uitlaatklep niet meer open. De nokkenas was gelukkig
nog heel zodat we de boel konden maken. Helaas moesten we de tweede qualificatierun aan ons
voorbij laten gaan.
De volgende dag was het qualificatierun 3.
Deze ging geweldig goed. Met een 6.66
seconden ging Henri over de finish. Na al het
werk en de tegenslag eindelijk een goed
resultaat. Helaas werd deze tijd niet toegekend
omdat er bij het weegpunt bij de finish niet kom
worden vastgesteld dat we de correct brandstof
hadden gebruikt. Jammer, zodat alles aankwam
op de laatste run.
De qualificatierun was een rodeo. Kuno was
ons voorgegaan en had de 16e tijd neergezet.
Wij waren tot dan toe de hekkensluiter. Het
werd een wilde rit, want de auto spinde alle
kanten op en met veel kunst en vliegwerk wirst
Henri en de auto over de finish te krijgen en sneller te zijn dan Kuno. Gekwalificeerd!
Zondagmorgen 10 uur was de eerste eliminatie. Wij moesten tegen Mats Eriksson, de snelste promod
van Europa die zich gekwalificeerd had met een 5,9 seconden run, een nieuw Europees record
(Gefeliciteerd Mats). Een moeilijke opgave, die alleen gewonnen kan worden als de tegenstander stuk
gaat of bij de lichten: als eerste vertrekken en zo tijd winnen. Dat probeerde Henri dan ook maar
helaas trok hij een rood licht en zat het weekend er voor ons op.