Verslag Main Event 2009 -22-25 Mei 2009
Op Hemelvaartsdag 21 Mei vertrokken Henri, Frank, Arjen en Eus rond 19.00 uur met de volgeladen
bus vanuit Rijsenhout richting Hoek van Holland. Het weer was mooi en we kwamen al vroeg in de
haven aan, alwaar om 23.30 uur de boot naar Harwich zou vertrekken. Ondertussen vormde zich al
een aardige rij om in te schepen en natuurlijk waren er ook tal van Nederlandse collega-racers en
aanhang aanwezig, op weg om het spektakel in Engeland wat Hollandse glans te geven. De
weersvooruitzichten in Engeland waren ons nu ook eindelijk eens gunstig gestemd, en dat konden we
goed gebruiken na al twee jaar als verzopen katjes op Santa Pod gebivakeerd te hebben. Na een
slaapmutsje aan boord kropen we allemaal naar onze hut om daar te genieten van een korte maar
goede nachtrust met een vlakke zee…..Vrijdagochtend in Harwich aangekomen en de drie uur
durende rit onderbroken voor onze vaste koffiestop in een wegrestaurant in de buurt van Cambridge.
Uiteindelijk waren we rond 11.00 uur
op de plaats van bestemming, en
was het even zoeken naar ons plekje
“PM4315” op het vele asfalt. Nadat
we de nieuwe auto van Marc
Meihuizen hadden bewonderd en de
nodige oes en aahhs hadden
uitgeroepen (goed stuk werk van
Andy Robinson), hebben we met
vereende krachten vervolgens ons
sleutelparadijs opgezet. Door de
matige wind was het zowaar niet
nodig de boel zwaar te verankeren,
dit in tegenstelling tot andere jaren.
Vervolgens de Belhousing laten
keuren door Andy Robinson en
daarna alles aan de auto bevestigd
wat gedemonteerd meegenomen
was.
Vervolgens de auto naar de SFI en chassis keuring gebracht in de mooie nieuwe hal die op het top-
end naast de baan ligt, waar we ons jaarlijkse stickers weer kregen opgeplakt. Dus waren we vanaf nu
weer volledig race-ready! Vervolgens nog wat gesocialized met onze vrienden uit binnen- en
buitenland en niet al te laat ons mandje ingedoken.
Zaterdagochtend wakker geworden met een strak blauwe lucht en alles in orde gemaakt voor de
eerste run van de dag, die uiteindelijk pas in de middag plaats ging vinden. Er waren veel deelnemers
in de verschillende klassen en er waren helaas een paar nare crashes gebeurd waardoor het allemaal
een beetje veel uitliep. Ook de gemorste olie op de baan die opgeruimd moest worden zorgde voor de
nodige vertraging. Na onze overwinning op de Thunderball met Pasen, waardoor we eerste stonden in
het Engelse Kampioenschap (ja je zal het niet geloven) waren er natuurlijk veel ogen op ons gericht.
Uiteindelijk ging onze eerste
run niet helemaal geweldig,
maar met een 6.85
kwalificeerden we ons als 11de
van de een-en-twintig.
Uiteindelijk bleek dat dit de
snelste run van ons weekend
zou zijn en na de tweede run zo
rond 19.00 uur s’avonds
stonden we inmiddels al op
plaats 17.
Na de tweede run werd er
besloten om voor de zondag in
ieder geval een “liftende” zuiger
te verwisselen en enige
sproeiers van de NOS en
Brandstof aan te passen om te
proberen een snellere tijd te
realiseren en de hoeveelheid zwarte rook door het rijke mengsel (het was niet alleen koppelingstof) te
beperken.
Zondagochtend was het iets bewolkt, maar de temperatuur was goed en het was al die tijd nog steeds
droog gebleven. De boeren in de omgeving waren dat schijnbaar ook niet gewend, want in de middag
werd er oud oorlogsmateriaal door het luchtruim gesleurd om wat regenwolken te maken, wat helaas
voor hun niet mocht baten.
Uiteindelijk was het tijd om op te treden en we waren nu toch wel wat gespannen want vandaag was
het de laatste mogelijkheid
om je te kwalificeren bij de
beste 16 die op maandag de
eliminaties gaan rijden. We
moesten als vijfde paar en na
wederom het nodige
oponthoud waren we dan
eindelijk zover. De start ging
redelijk maar tot overmaat
van ramp was er op 350
meter een backfire en werd
de motor snel gestopt door
Henri. Na een demontage
van de koppen bleek dat
zuiger “numero uno” zich had
geroerd en deze was, door
de opwinding in het blok,
gedeeltelijk gesmolten.
Hierdoor was de zuiger aan
de cilinderwand (Sleeve
genoemd) blijven “plakken”,
waardoor deze sleeve was
afgescheurd aan de
bovenring. Hierdoor was de hele sleeve ook een klein stukje naar beneden in het blok gezakt en had
daar ook een drijfstang op het eerste oog licht geraakt. In ieder geval betekende het voor ons einde
verhaal.
De maandag stond geheel in het teken van de Grote Tribune, alwaar we het grootste spektakel van de
Top Fuel auto’s en motoren aan ons voorbij zagen trekken en waar we nu onze Pro-Mod collega`s nog
eens van een ander uitzichtspunt aan het werk konden zien. Helaas was de crash met de auto van
Robert Joosten (Henri’s on-echte neef) een domper op de dag alhoewel Robert er gelukkig zonder
kleerscheuren af was gekomen. Thuis gekomen hebben we de motor verder gedemonteerd waarna
ook nog is gebleken dat de lagerschalen van de krukas hebben rondgedraaid in de zittingen, waardoor
ook de krukas schade heeft opgelopen. Het blok staat in ieder geval nu bij Dymo in Zwaanshoek
alwaar het staat te wachten op een nieuwe sleeve die vanuit Zweden onderweg is. De krukas is op dit
ogenblik in Belgie waar deze wordt opgelast en opnieuw gebalanceerd.
Hopelijk zijn we op tijd voor Drachten op 11 en 12 Juli!!!
Uw reporter voor deze keer,